En dit is het nieuwe begin.

(ps. je mag op de banner klikken hoor ;p )

(Al valt hij iets kleiner uit dan ik wil en ook de link doet t niet zo goed;

http://evaschrijft.nl/   - daar schrijf ik nu.)

En ineens werkt alles!
Ik ben zooo trots op mezelf. Dat mag wel toch?
Net zo trots als toen ik zag dat mijn artikel, geschreven naar aanleiding van een gastcollege, toch maar gewoon even op de Libelle website staat!
Hoezee.
Moet alleen nog even gaan uitvogelen hoe ik mijn indexpagina kan behouden en toch wordpress kan gebruiken.
Nerdpraat ja.
Maar ik ben minder nerd want ik weet het nog niet.
Als ik het doorheb is mijn site up and running en dan gaat dit voorgoed verloren..
Snifsnif

Update – 18/2
En twee dagen later snap ik wordpress en heb ik het allemaal voor elkaar gekregen.
Het is nu alleen nog een kwestie van mijn theme een beetje aanpassen, wat nog best wel gepuzzel is met die codering.
Maarrr het komt toch steeds dichterbij!

En aangezien ik een pietlut ben en alles goed moet zijn ga ik nog geen tipje van de sluier lichten en is het gewoon afwachten ^^

Het zit er dan bijna aan te komen… Mijn echte website! ^^
Hoezee.
De drukte met school valt op dit moment mee dus heb ik gisteren met beide handen aangegrepen om me in de wereld van Dreamweaver en FTPservers te storten.
Vele uren heb ik besteed aan het bekijken van tutorials op internet en het doorlezen van gebruiksaanwijzingen.
En voila.
Het begint eindelijk bijna zijn vruchten af te werpen.

Het is nog niet helemaal naar wens maar aangezien ik volgende week vakantie heb en overdag fijn vrij ben verwacht ik eigenlijk dat het volgende week wel moet werken allemaal.
En mocht dat het niet doen ligt mijn laptop zeer snel ergens op straat in duizend stukjes, kapot gevallen uit het raam.

I’ll keep you posted!

"Zou hij dat nou wel doen?"
"Moet hij dat wel doen?"
"Het is niet het verstandigste wat hij kan doen."
"Laat het hem nou niet doen, hij zich toch goed zo. Het is echt niet slim."

Iedereen heeft altijd een mening klaar over van alles.
En iedereen vind altijd dat die mening eruit moet.

Vooral over bovenstaande ‘hij’.
Sinds we samenwonen lijkt het wel alsof sommige mensen mij zien als zijn verantwoordelijke, zijn moeder.
"Moet hij dat wel doen?"
Als ik vertel dat hij weer wil gaan studeren omdat hij zwaar ongelukkig wordt van zijn baan.
"Hij is al zo vaak gestopt. Als hij nu ontslag neemt en weer stopt met school komt hij daar niet meer binnen. En het is verstandig om daar te blijven."
Als ik vertel dat hij echt weer wil gaan studeren.

En het wordt niet tegen hem zelf gezegd nee, tegen mij.
Ik ben gewoon zijn vriendin, niet meer en niet minder. Hij is gewoon zichzelf en zijn eigen persoon, zijn eigen eiland en ik ben tegen zijn eiland aangebotst.
Maar die botsing betekent niet dat ik ineens een deel van hem ben. We doen wat we willen, we zijn samen als we willen maar hij leeft verder zijn eigen leven en ik ook.
Maar volgens iedereen moet hij vooral blijven werken waar hij nu werkt en niet meer gaan studeren, "want het is al zo vaak fout gegaan."
ROTTOCHOP!
Zo.
HIJ moet gelukkig zijn.
Het maakt mij niet uit wat hij doet.
EN HET MOET JULLIE OOK NIKS UITMAKEN!
HIJ MOET GELUKKIG ZIJN!
Zo.

Ja. Eva is boos.
Eva is boos omdat mensen niet inzien dat hij zelf wel beslissingen kan nemen en dat ik hem, als hij daarom vraagt, mijn mening wel geef.
Maar hij moet het zelf doen, en als hij wilt help ik. Maar als hij me er niet om vraagt val ik hem niet lastig met mijn mening.
Ik heb er vertrouwen in dat het hem lukt. Hij kan alles wat hij wil maar hij moet gewoon geluk zien te vinden in dat wat hij doet.
HEB GEWOON EEN BEETJE VERTROUWEN!
Zo.

Agressie en kwaadheid is weer voorbij.
Liefs,
Eva

Afgelopen weekend was ik een weekend naar Londen.

Samen met mijn vader en zusje liepen we de, volgens mij vader, kortste weg naar Trafelgar square. We hadden deze dag al veel mensen door de stad zien lopen her en der in groepjes van vijf tot tien personen met spandoeken met leuzen erop als ‘STOP THE GAZA MASSACRE’ of ‘FREEDOM FOR PALASTINA’.
We stonden er verder niet bij stil en hadden het er net over dat er waarschijnlijk eerder die dag een demonstratie was geweest en mijn vader gaf mijn zusje nog een klein lesje geschiedenis van de actualiteit hoe dat nou allemaal precies zat bij de Gazastrook.
En toen liepen we tegen een muur van politieagenten aan.
Er klonk gedreun door de straat die we wilden over steken, en het geschreeuw van mensen kwam steeds dichterbij.
‘FREE PALASTINA!’
‘FREE PALASTINA!’
‘FREE PALASTINA!’
Ik keek om de hoek en de straat zag zwart van de mensen. Voorop een tweede muur van politieagenten in knalgele jassen die de demonstratie in goede banen probeerden te leiden.
Af en toe klonk er een gil uit de eerste rijen van de grote groep en sprongen er twee politieagenten midden in.
Voor mijn neus werd een jongen, enkel gekleed in sportsokken, en joggingbroek en een oud shirt door twee agenten onder bedwang gehouden waarbij zijn armen op zijn rug werden geklemd en hij meerdere malen met een gummiknuppel geslagen werd. En aldoor bleef hij maar roepen ‘FREE PALASTINA’!

In nog geen tien minuten was de massa mensen doorgelopen.
‘FREE PALASTINA!’
‘FREE PALASTINA!’
‘FREE PALASTINA!’
Klonk het steeds verder weg.
En een derde groep agenten liep achter de mensen massa aan.

Dat is overtuiging waar je U tegen zegt.

Het liefst stort ik me de hele dag in Photoshop en maak ik dxe9 ultieme opmaak voor mijn website.
Maar school bestaat ook nog steeds.

Geergerd ben ik al bijna vijf weken op zoek naar een vrouw met kinderen die in de jaren ’80 is gescheiden.
Ik had al iemand die in de jaren ’60 was gescheiden en ook de jaren ‘nu zijn al gevonden. Maar die jaren ’80 schieten maar niet op.
In al mijn wanhoop mail ik vriendlief op zijn werk, chagrijnig als ik ben staat er iets volkomen ongepast in en dat ik misschien maar helemaal overnieuw moet beginnen met mijn onderzoek.

Na nog wat rondstruinen op fora’s krijg ik een mail terug.

Als ik in de jaren 80 getrouwd was geweest dan was ik ook gescheiden want dan was ik jou tegengekomen en had ik je niet kunnen weerstaan dus je kunt mij wel interviewen.

En dan weet ik weer waarom hij ook al weer altijd dat ene lichtpuntje is wat je af en toe nodig hebt als je er helemaal doorheen zit.

En voor het eerst, voor het aller aller eerst heb ik dan eindelijk een echte goede reden om een tijdje niet te bloggen.
Geen tentamenweken, deadlines ofweetikveelwat maar ik ben bezig met mijn eigen site!
EINDELIJK!
Eindelijk krijg ik er dan een!
Althans, dat dacht ik een week of twee geleden toen ik de domeinnaam aanvroeg, en alle papieren had ingevuld en opgestuurd.

En toen begon het vormgeven.
Liever gezegd, het downloaden, prutsen met allerlei bestandjes en rare coderingen waarvan ik dacht ‘hoe moeilijk kan het zijn?’
Nou, best moeilijk.

Dus daar ben ik nog wel even mee bezig.
En ondertussen schrijf ik pagina na pagina aan mijn boek (en dat is dan lichtelijk overdreven maar hij begint in mijn hoofd al goed vorm te krijgen).

Fijn allemaal.
Ik laat het wel weten als mijn site het eindelijk doet!
xx

Update:
Het werkt!
Een beetje..
Hij kan geopend worden zonder rare foutmeldingen of errors in beeld, je kan ook doorklikken en zowaar een reactie achter laten. Alleen is de layout nog totaaaaal niet wat ik wil.
Dus het moment van onthulling duurt nog even

Ps:
Als iemand mij wilt/kan helpen met layout veranderingen bij WordPress, graag!
Want ik snap er niiiks van, header veranderen, pages wijzigen.. T is mij nog erg vreemd eerlijk gezegd

Het begint dit jaar erg vroeg.
Het december-inkoop-virus waar ik meestal 1 december last van krijg is dit jaar al twee weken eerder begonnen.

Als ik door de stad loop kijk ik gelijk naar leuke cadeaus, die dan ook door de desbetreffende leuke cadeau verkoper mooi ingepakt worden.
De warmte van de winkels, de mooie rode linten en de dure cadeauverpakkingen zijn het wel waard om net even dat extra cadeautje te kopen. Vooral voor mijn lief kan het dit jaar niet op.
En voor mijn zusje ook niet. En voor mijn moeder niet. En voor mijn schoonzusje,-moeder,-vader niet. En voor mijn eigen vader niet.

Eerder beperkte dit inkoop-virus zich echter tot kerstmis en vond ik het al een schande als ik 1 december langs de, normaliter iets te dure maar voor kerstmis erg leuke, winkels liep en mezelf niet kon tegenhouden om naar binnen te gaan.
Maar sinds ik ben voorgesteld aan de familiare aanhang van mijn vriend en mijn ouders gescheiden zijn wordt er drie keer kerst gevierd en ook nog sinterklaas.

Vandaag ben ik begonnen met inpakken, ben ik erachter gekomen twee cadeaus kwijt te zijn en heb ik zojuist weer dertig euro uitgegeven aan een extreem leuk maar eigenlijk iets te duur cadeau.
Zelfbeheersing is nog nooit zo moeilijk geweest.

Ik wil zoveel, ik wil misschien wel teveel..
En nu, of straks, moet ik kiezen. Maar ik kan niet kiezen, want ik wil teveel.
Straks heb ik al de verkeerde keuze gemaakt, wat dan?

Ik word gek.
Ik ben bezig met mijn boek en mijn minoropdrachten. Erg leuk allemaal, creativiteit spat eraf en eindelijk ben ik bezig met wat ik echt leuk vind.
Maar straks.
Na dit jaar mag ik eindelijk stage lopen. Ik wil naar Londen, of ergens anders in Engeland.
Maar laat ik vriendlief dan een half jaar achter? En ga ik iedereen dan niet vreselijk missen? Loop ik dan geen vreselijk goede stageplaats hier in Nederland mis?
Want ik wil ook in Nederland stage lopen, ik weet al precies waar. Maar dat kan niet, Nederland en Engeland. Ik zou moeten kiezen. Maar straks maak ik de verkeerde keuze.

En heb ik nu niet al de verkeerde keuze gemaakt? Ik wil straks verder studeren. Maar had ik dan als minor geen pre-master moeten doen? Of kan ik straks alsnog een studie Nederlands, Literatuur, Cultuur, Frans, Communicatiewetenschap of Geschiedenis gaan studeren?

Ik wil het aaaallemaal!
Maar ik kan het niet betalen. En dan? En welke studie moet ik dan kiezen?

Ik word helemaal gek. GEKGEKGEK.

Want ik wil alles!
Het is ook allemaal zo leuk..

Onderstaande bevestigt bij deze even haar drukheid van de komende, en afgelopen dagen.

Dagje Rotterdam met Danielle, leuke dagen met mijn lief, beginnen met sporten
en een geweldige concertreeks,

09/10 In Flames
13/10 Disturbed
24/10 Epica
03/11 Saybia
07/11 Soilwork
11/11 Novastar
25/11 Opeth
10/12 Marike Jager
18/12 Textures

zorgen ervoor dat ik weinig geschreven heb de afgelopen tijd.

En daar komt nog eens bij dat ik twee tentamenweken in het verschiet heb. Een dossier of drie dat nog ingeleverd moet worden. En ik ga dan toch eindelijk eens aan een boek beginnen.

En owja, ik heb ook nog mijn twintigste verjaardag vier keer gevierd!
(Want ja, ik ben twintig ondertussen.. oud)

En ook ga ik eindelijk mijn eigen url beginnen!
Dus het is druk in huize Eva/Felix.
Maar wel fijn druk.

Tot snel.

Met vriendelijke groeten en veel liefs,

Eva